Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

ΑΦΙΕΡΩΣΗ...



Ναι, αγαπημένη μου.
Πολύ πριν να σε συναντήσω, εγώ σε περίμενα.
Πάντοτε σε περίμενα.

Τάσος Λειβαδίτης


 εδώ λοιπόν  ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ  

(προτείνεται ακρόαση προσεκτική με μάτια ερμητικά κλειστά)


* Στον φίλο Αλέξανδρο που ρώτησε τι σημαίνει:

Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή.

 Γιατί πάντα υπάρχει μια εξήγηση.Ειδικά στον έρωτα που δεν δίνει καμία...     


Υπάρχει βέβαια και αυτό

                               

24 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Μελαγχολικός έρωτας λοιπόν....
αλλά πλήρης....

Δεν ξέρω....

νατασσάκι είπε...

Εγώ ευχαριστώ...
Γιατί είναι ίσως το πιο αγαπημένο μου ποίημα, γιατί η μέρα που το έβαλα στο blog μου ήταν πολύ σημαντική για μένα, γιατί οι ποιητές λένε πάντα καλύτερα από μένα ό,τι θέλω να πω, γιατί...

Χαίρομαι που μοιράζομαι κάτι τέτοιο, χαίρομαι που υπάρχουν "άλλοι".

Σ' ευχαριστώ.
Φιλιά :)

mamma είπε...

Απαπαπα! Με έκοψες σαν ξυράφι.

Ο άλλος είπε...

@ Ακανόνιστη

Πάντα ο έρωτας είναι μελαγχολικός και κάποιες φορές πλήρης.Σπάνιες αλλά υπάρχουν. Νομίζουμε πως είναι η νοσταλγία,η εξιδανίκευση του παλιού έρωτα, αλλά είναι ο ίδιος ο έρωτας

Ο άλλος είπε...

@ Νατασσάκι

Χαίρομαι που το μοιραστήκαμε. και που υπάρχουν ποιητές που πάντα θα τα λένε καλύτερα...

Ο άλλος είπε...

@ Μάμμα

Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί και εγώ κομμένος είμαι. Καλημέρα

Άρτεμις είπε...

Αυτός ο Άνθρωπος... Δεν έχω λόγια...

Spy είπε...

Δεν θα έλεγα πως ήμουν ιδιαίτερα θρήσκος, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα, αλλά άρχισα να το ξανασκέφτομαι, όταν ο υπέροχος αυτός Άνθρωπος έγραφε:

"Κύριε, μόνο με τη σιωπή σε νιώθουμε. Κάθε ομιλία σε πληγώνει.
Κι οι λέξεις μας είναι τα τραύματά σου απ' όπου,
μαζί με το αίμα σου,
στάζει και λίγη απεραντοσύνη.


και


Κύριε, είσαι το μέγα άπειρο που ανασαίνουμε, ο απέραντος δρόμος που πηγαίνουμε.
Είσαι η απερίγραπτη σιωπή που την ακούμε μέσα μας και μιλάμε - για να μην πεθάνουμε από τρόμο."




Να σας αφιερώσω αυτό, που μου τον θυμήσατε;

marianaonice είπε...

Υπέροχο αφιέρωμα!
Υπέροχα αποσπάσματα και τα δικά σου και της mamma!!
Μπράβο και στους δύο σας!!

Ο άλλος είπε...

@ Αρτεμις

Αυτός ο άνθρωπος. Αυτός ο ποιητής που ξυπνάει τον...Άλλο μέσα μας

Ο άλλος είπε...

@ Spy

Μήπως μας ταιριαζει πια αυτό:


Ελιξήριον Νεότητος


Είχε περάσει τα σαράντα,

κι όμως ένοιωθε πάντοτε φοβισμένος σαν παιδί,

κι ίσως αυτός ο φόβος ήταν

που τον κρατούσε κρεμασμένο

και μετέωρο

σε μια θολή, αόριστη, μισοκατορθωμένη νεότητα.

Ο άλλος είπε...

@ Μαριάννα


Υπέροχος ποιητής...Άκου κι

http://www.youtube.com/watch?v=Ld3o_MinY8A&eurl=http://nyxterino-ariadni.blogspot.com/2008/10/blog-post_30.html

Meropi είπε...

Άλλε μου,
χαθήκαμε βρε παιδί μου. Τι κάνεις??
Αγαπημένος ποιητής ο Λειβαδίτης.

Ο άλλος είπε...

@ Μερόπη

Χαθήκαμε Μερόπη μου. Απ ό,τι βλέπεις λόγω έλλειψης χρόνου δανείζομαι συναισθήματα. Ευτυχώς απ τον Λειβαδίτη

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Για όλους μας το αστέρι..
Για όλους τους.

island είπε...

Απο τους πρώτους που διάβασα και από τους πολύ αγαπημένους.

καλησπέρα

βιολιστης στη στεγη είπε...

Ααααχ!
Μοσχομυρίζει φρέσκο έρωτα εδώ μέσα!

Ο άλλος είπε...

@ Αντουανέτα

Για όλους μας τ αστέρι. Και για τη μαμά και τον μπαμπά που έχουν επέτειο. Κρίμα που δεν έχεις σχόλια στο μπογκ σου

Ο άλλος είπε...

@ Island

Αν και Ελυτικός θα συμφωνήσω

Ο άλλος είπε...

@ Βιολιστή

Εσύ να θυμάσαι να μην...προσπερνάς. Κυρίως την αγάπη

Ανώνυμος είπε...

Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή.

Το έχεις νοιώσει αυτό;

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Έχω πόρτα για όποιον θέλει κάτι να μου πει.

Ο άλλος είπε...

@ Ανώνυμε

Νομίζω πως ναι. Είμαι άσχημα;

Ο άλλος είπε...

@ Αντουανέτα

Την είδα...Θα στη χτυπήσω κάποια στιγμή. Καλώς να έρχεσαι. Θα σε επισκέπτομαι έχεις μεγάλο ενδιαφέρον