ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Η επιστροφή πάντα υπογράφει την απουσία.
Επιστροφή λοιπόν.

Με Καβάφη για μια άλλη επιστροφή. Τη δική μου ίσως

Επεστρεφε

Επεστρεφε συχνα και παιρνε με,
αγαπημενη αισθησις επεστρεφε και παιρνε με-
οταν ξυπνα του σωματος η μνημη,
κ'επιθυμια παληα ξαναπερνα στο αιμα,
οταν τα χειλη και το δερμα ενθυμουνται,
κ'αισθανονται τα χερια σαν ν'αγγιζουν παλι.

Επεστρεφε συχνα και παιρνε με την νυχτα,
οταν τα χειλη και το δερμα ενθυμουνται'''

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΙΠΟΝ

Μια γενέθλια μέρα, δεν θα ξέρεις το πόσα
θα ανοίγεις τα δώρα, θα κερνάς τα φιλιά
κι όλοι εκείνοι που ξέρουν πως περάσαμε τόσα
θα καπνίζουν, θα πίνουν, σαν σε μέρα παλιά

Μια γενέθλια μέρα, θα χουν φύγει οι φίλοι
θα χουν μείνει τα χρόνια σαν ανάγκες βαριά
και εκεί κάπου στο βάθος του δικού σου Απρίλη
μια χαμένη αγάπη και σβησμένα κεριά

ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ (ΚΟΡ) ΜΑΡΑ

Η κυρία λέγεται Μάρα Καρφάνια.Είναι 32 χρόνων και πρώην τηλεπερσόνα. Γιατί τώρα πια είναι βουλευτής του Μπερλουσκόνι και υπουργός.Στην Μάρα χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί από την ημέρα που είδα τη φωτογραφία και το όνομά της, απελευθέρωσα το μυαλό μου από έναν αντιαισθητικό συνειρμό που ενεργοποιούσε το όνομα Μάρα. Τέρμα η Μάρα της ξυνίλας,του βλαχομπαρόκ και της πολιτικομπουρδούκλας.Τέλος η Μάρα ως εικόνα και έννοια νεοπλουτισμού και γλιτσοσυνωμοσίας. Τώρα Μάρα σημαίνει Καρφάνια. Με τα όλα της.
Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν η κυρία Καρφάνια, τα κάνει γυαλιά καρφ(ι)ά στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Σε μια από τις πρώτες της πολιτικές εμφανίσεις πριν απο καιρό, ο Μπερλουσκόνι της είπε πως θα την παντρευόταν ευχαρίστως. Αυτό έκανε έξαλλη την κυρία Μπερλουσκόνι, η οποία αξίωσε με επιστολή της στις εφημερίδες, συγνώμη από τον Σίλβιο. Ο Μπερλουσκόνι ζήτησε συγνώμη, αλλά την τοποθέτησε πλέον στο υπουργικό του συμβούλιο,που μοιάζει με πασαρέλα (αριθμούν 4 οι ωραίες).
Νομίζω πως η κίνηση αυτή του Μπερλουσκόνι ήταν άκρως πολιτική. Άντε τώρα να είσαι στην αντιπολίτευση. Πώς να διαφωνήσεις με την Μάρα. Πώς;
Σ ευχαριστώ Μάρα. Προφέρω το όνομα, χωρίς να μου ρχεται στο μυαλό η άλλη Μάρα η σάρα και το κακό συναπάντημα.

ΥΓ Επειδή πήραν τα μυαλά σας αέρα...Φάνη Πάλη Πετραλιά.Για να μην ξεχνιόμαστε

---------------------------------------

NO PROBLEM

Στην Πράγα πήγα πρώτη φορά, λίγο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Το Τείχος είχε πέσει, οι άνθρωποι έλεγαν πως επιτέλους στέκονταν όρθιοι και στην πραγματικότητα όλα ήταν μετέωρα. Το μετέωρο βήμα της Ιστορίας. Μπα... Παραμύθια. Της Ιστορίας της αρκεί που γράφεται. Και στους ανθρώπους αρέσει, να δίνουν τις ερμηνείες τους.

Ήταν άνοιξη. Περπατούσα στην πλατεία της Βελούδινης Επανάστασης, και ντρεπόμουν. Κάποτε πίστευα πως το κροτάλισμα απ τις ερπύστριες των σοβιετικών τανκς δίπλα στην Γέφυρα του Καρόλου, εκείνη την Άνοιξη της εισβολής,ήταν ο ήχος της ανάγκης. Ανάγκη να κρατηθεί ο παγκόσμιος σοσιαλισμός σταθερός απέναντι στην αντίδραση. Τώρα γιατί ο Ντούμπτσεκ και ο λαός της Τσεχοσλοβακίας ήταν αντίδραση και τα τανκς δημοκρατία,νομίζω πως σήμερα μόνο ένας εγκέφαλος τύπου Μπους, θα μπορούσε να απαντήσει.

Στην Πράγα πήγα πολλές φορές έκτοτε. Μαγική. Σαν στημένο σκηνικό θεάτρου. Μαριονέτες, λιθόστρωτα, μπύρα (Pilsner Urquel βέβαια η καλύτερη στον κόσμο),όμορφοι άνθρωποι, αρμονία, μουσική. Α ναι και Μπεχερόφκα. Το πιο γευστικό χωνευτικό στον κόσμο. Αν είσαι ερωτευμένος, η Πράγα μοιάζει με υπόσχεση που δεν χρειάζεται να εκστομίσεις. Θέλω να ζω όλα αυτά και τα θέλω για πάντα.

Την τελευταία φορά (ναι ερωτευμένος φυσικότατα), στη γέφυρα του Καρόλου, γνώρισα το συγκρότημα JAZZ NO PROBLEM. Στην πραγματικότητα ο καθένας από αυτούς είναι μια ολόκληρη μπάντα. Ιδανικοί τζαζίστες. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά πριν από δέκα χρόνια. Και έκτοτε στέκουν στην μια πλευρά της γέφυρας, λες και είναι η μουσική τους, το αναγκαίο και σημαντικότερο στήριγμά της.

Είχα πάρει ένα πολύ όμορφο δισκάκι τους, το οποίο είχα χάσει. Το βρήκα πριν δυό μέρες προσπαθώντας να βάλω τάξη στο ακατάστατο γραφείο μου και την ακόμη πιο ακατάστατη ζωή μου. When you are smiling λοιπόν...

http://boomp3.com/m/e13bbea229ef/when-you-re-smiling

ΝΤΥΣΟΥ

Στα ίδια

Όμοια γυμνών λαιμών

Που ανατριχιάζουν

Με την πιθανότητα του έρωτα

Κάνουμε πράξεις αιώνες τώρα

Όμοια, ομοίων πολλών

Ξένων

Με συγγένειες μνήμης

Εσείς που δεν γνωρίζεστε

Κοιμηθήκατε κάτω απ το ίδιο σκοτάδι

Με τα σημάδια στην κοιλιά

Με την ελιά στο στήθος

Με την ντροπή

Πριν πετάξει τα ρούχα

Γυμνή η αλήθεια

Μόλις σηκώθηκε απ το κρεββάτι

Ντύσου

Α-ΠΟΝΤΕΣ

Συνάντησα πριν από τέσσερα χρόνια στην Πράγα, σ ένα μπαράκι φίλου, κάποιον πολύ γνωστό Σέρβο σκηνοθέτη. Είχε φύγει από τη χώρα του, λίγο μετά τον πόλεμο στη Βοσνία. Αμήχανος,κουρασμένος, απογοητευμένος και το χειρότερο χωρίς σκοπό. Η τέχνη ήταν μια αναζήτηση μέσα του, αλλά δεν ήξερε πού να την στρέψει. Και μάλλον την είχε στρέψει στον εαυτό του. Εναντίον του. Η αναζήτηση της μεγάλης αλήθειας, που θα γινόταν μεγάλο έργο, αλλά κατέληγε απλώς να τον σκοτώνει με το δηλητήριο του ανεκπλήρωτου. Ο σκηνοθέτης μου, ήταν ένας καλλιτεχνικός εχθρός του Κουστορίτσα. "Η Σερβία δεν είναι γύφτοι και τρομπέτες μόνο. Φολκλόρ εικόνες την ώρα που όλα είναι ερείπια" έλεγε. Νόμιζα πως βγάζει την πίκρα του, αλλά ξαναβλέποντας τις ταινίες του Κουστορίτσα, τις είδα μέσα από την οπτική του.

Τον είχα ρωτήσει αν ετοιμάζει κάποια ταινία. Ναι ετοίμαζε μια ταινία, βασισμένη στην πιο εγκληματική πλευρά του πολέμου την οποία μου περιέγραψε. Στον πόλεμο στη Βοσνία, Σέρβοι και μουσουλμάνοι ελεύθεροι σκοπευτές, πυροβολούσαν ανθρώπους γιατί έτσι είχαν μάθει.Κάτι σαν συνήθεια και εξάρτηση. Ίδια με αυτή που παθαίνει κάποιος μπροστά σε ένα video game,αλλά με πραγματικές αντί για ηλεκτρονικές φιγούρες να πέφτουν με το πάτημα της σκανδάλης

Αργότερα τους πυροβολούσαν για να τους οδηγήσουν σε πρόχειρα νοσοκομεία, όπου τους έπαιρναν τα ζωτικά τους όργανα. Μια μεγάλη επιχείρηση δημιουργήθηκε σε έναν κλειστό κύκλο, επικερδής όσο και το εμπόριο ναρκωτικών στην περιοχή που ήταν υπό τον έλεγχο των παραστρατιωτικών.

Άκουγα για πρώτη φορά μια τέτοια ιστορία του πολέμου. Ένα έγκλημα απ αυτά που όχι μόνο δεν τιμωρούνται, αλλά δεν γίνονται καν γνωστά. Βλέπετε οι λήπτες των οργάνων-αν ίσχυαν όσα μου λεγε ο σκηνοθέτης-δεν ήταν φτωχοί άνθρωποι, αλλά οι πιο πλούσιοι της Ευρώπης.

Συγκλονίστηκα όσο ήταν φυσικό και (επίσης φυσικό) ξέχασα τον σκηνοθέτη και την ιστορία του.

Χθες διάβασα, πως η Κάρλα ντελ Πόντε, η γνωστή δικαστίνα του δικαστηρίου για τα εγκλήματα πολέμου, σε ένα βιβλίο της που μόλις εκδόθηκε,αναφέρει, πως στον πόλεμο στο Κόσοβο, ο UCK, σκότωνε ανθρώπους που αιχμαλώτιζε για να πάρει τα όργανά τους. Η σιδηρά κυρία Πόντε, γράφει μάλιστα πως εξέτασε μάρτυρα για το θέμα αυτό και επισκέφθηκε νοσοκομείο που χρησιμοποιήθηκε για την παράνομη λήψη οργάνων των δολοφονημένων. Η φάμπρικα είχε ξεκινήσει από τον πόλεμο στη Βοσνία, και αυτοί, οι ίδιοι ουσιαστικά άνθρωποι που τον συνέχισαν στο Κόσοβο, την επέκτειναν πιο οργανωμένα.

Η δίκη Μιλόσεβιτς και οι πολιτικές σκοπιμότητες, δεν άφησαν να γίνει γνωστό το έγκλημα αυτό, παρότι υπήρχε στη δικογραφία. Ο Θάτσι, αρχηγός του UCK τότε, σήμερα είναι πρωθυπουργός στο Κόσοβο, και προσπαθεί να φορά με επιτυχία το αμερικανικό κουστούμι του Δημοκρατικού εκσυγχρονισμού. Στον πόλεμο το παρατσούκλι του ήταν "Φίδι". Δικαίως. Σήμερα είναι ένας χαμαιλέοντας. Που προσαρμόζεται στις απαιτήσεις αυτού που αποκαλείται real politic. Οι ΗΠΑ ταίζουν τον χαμαιλέοντά τους, και εγγυώνται την ύπαρξή του. Αυτόν που έσφαζε ανθρώπους για να πουλά τα νεφρά και τις καρδιές τους.

Τα όργανα της διεθνούς νομιμότητας, αποδεικνύονται για μια ακόμη φορά,ένας δύσοσμος βάλτος. Για ερπετά

σταΣΟΥ αναβοΛΙκα

Αν κατάλαβα καλά η κινέζικη εταιρεία ΣΟΥ ΛΙ, έστειλε κάποια σκευάσματα, τα οποία αντί για αμινοξέα και βιταμίνες, που ζήτησαν οι έλληνες αθλητές περιείχαν αναβολικά. Φαντάζομαι πως αμινοξέα και πολυβιταμίνες δεν παρασκευάζει ούτε η Ελλάδα ούτε οι άλλες ευρωπαικές χώρες και γι αυτό αναγκαστήκαμε να φτάσουμε ως την μακρινή Κίνα για παραγγελίες. Αλλά υποψιάζουμε πως την πατήσαμε από απλή τσιγγουνιά. Κατέφυγαν στα κινέζικα και να τα αποτελέσματα. Συκοφαντείται ολόκληρη η χώρα. Ενώ όλες οι ενώσεις καταναλωτών έχουν βγάλει ανακοινώσεις κατά καιρούς και λένε "προσοχή στα κινέζικα" . Ψηλά το κεφάλι παιδιά μου. Κάντε τον κινέζο και όλα θα περάσουν.Δεν υποχώρησαν οι πρόγονοί μας στο Σούλι,θα κολώσουμε εμείς με μια ΣΟΥΛΙ

ΥΓ Θα θελα να αποκαλύψω στη γυναίκα μου, πως τα μπλε χαπάκια που είχε βρει κάποτε στο σπίτι με τη λέξη Viagra, δεν τα είχα για κάποιο ΤΣΟΥΛΙ όπως με κατηγορούσε. Απλώς ήταν βιταμινούχα της ΣΟΥ ΛΙ η οποία είχε κάνει ένα ακόμη λάθος

ΜΑΣ ΠΑΝΕ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Εδώ και δύο μέρες, τα κανάλια ,όταν αναφέρονται στην υπόθεση του ντόμπινγκ, παίζουν πλάνα από την Εθνική Ομάδα Άρσης Βαρών, αλλά με συννεφάκι (κάλυψη) στα πρόσωπα των αθλητών. Ο λόγος είναι προφανώς η εφαρμογή του νόμου, που απαγορεύει να δείχνονται πρόσωπα ανθρώπων που κατηγορούνται πριν καταδικαστούν. Επίσης η αποφυγή συγχύσεων και ταύτισης των ανθρώπων που φαίνονται στα πλάνα με το ντομπάρισμα. Δεν έχω δει πιο γελοία εφαρμογή νόμου αλλά και πιο συμβολική. Όλο αυτο το σύννεφο εθνικής υπερηφάνειας στο οποίο πετάγαμε, έχει ξαφνικά μετατραπεί σε σύννεφο που καλύπτει τα πρόσωπα των υποδίκων. Πίσω του μπορείς να φανταστείς όλα τα πρόσωπα των νικητών που έχουν αρχίσει να κατεβαίνουν απ το βάθρο.

Θα ξανατολμήσει κανείς να παίξει εκείνο το "κάτσε κάτω από την μπάρα;". Μάλλον όχι.

Οι εταιρείες θα αρχίσουν αθόρυβα να αποσύρουν τις διαφημίσεις από τα μυώδη στήθη των άλλωτε εθνικών ηρώων, οι πολιτικοί να καταχωνιάζουν τις φωτογραφίες που κάποτε διαγκωνίστηκαν για να βγάλουν μαζί τους και κανείς δεν θα θέλει να θυμάται πως όλα αυτά έγιναν "για την Ελλάδα ρε γαμώτο". Με ρώσους "ειδικούς", κινέζικα χάπια αλλά για την Ελλάδα.

Οι ανόητοι προς το παρόν έχουν εξακοντίσει την επιχειρηματολογία της συνωμοσίας. "Μας εκδικούνται οι Αμερικάνοι για το βέτο" ή "δηλητηρίασαν τα παιδιά μας χωρίς να το ξέρουν". Είναι η μεταβατική περίοδος που έχει ανάγκη ο ανόητος, μέχρι να επιστρέψει στη σίγουρη ακλόνητη βάση του. Τη συντήρηση. Τότε ο Πύρρος θα ξαναγίνει κωλοαλβανός, ο Κακιασβίλι βρωμογεωργιανός και ο ανόητος θα σκίζει τα ιμάτιά του όταν κανένας ξαναμμένος πιτσιρικάς "προσβάλει" την ελληνική σημαία καίγοντάς την. Φευ.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, οι δημοσιογράφοι που παραβρέθηκαν στην συνέντευξη τύπου της ομάδας κολύμβησης της Ανατολικής Γερμανίας, είχαν σοκαριστεί από την εμφάνιση των κολυμβητριών. Είχαν όλες σχεδόν γένια και μίλαγαν σαν βαρύτονοι. Όταν έθεσαν την λογική ερώτηση "τι συμβαίνει" στον προπονητή τους, εκείνος αφοπλιστικά απάντησε "εδώ ήρθαμε για να κολυμπήσουμε και όχι για να τραγουδήσουμε"

Οι περισσότερες από τις κοπέλες αυτές, όπως και πολλές υπεραθλήτριες του σοσιαλιστικού μπλόκ, σήμερα είναι ζωντανοί νεκροί από τα αναβολικά.

Το 1999, η Φλόρενς Γκρίφιθ, η εκκεντρική Αμερικανίδα αθλήτρια με το μυικό σύστημα ταύρου και την επιτάχυνση μιας Φεράρι, πέθανε στα 39 της, από ανακοπή καρδιάς. Ήταν κοινό μυστικό, πως οι επιδόσεις της Γκρίφιθ και ο θάνατός της, ήταν αποτέλεσμα χρήσης αναβολικών. Δεν ανιχνεύθηκαν ποτέ. Σήμερα πια, ο πρώην σύζυγός της, άφησε να εννοηθεί, πως η εκκεντρική Γκρίφιθ, με τα νύχια 15 εκατοστών στα οποία ζωγράφιζε την αστερόεσα, έκρυβε ούρα άλλου ανθρώπου σε σακουλάκι μέσα στον κόλπο της. Όταν οι γιατροί της ζητούσαν δείγμα ούρων, χρησιμοποιούσε τα μακριά της νύχια, για να σπάσει το σακουλάκι με τα "καθαρά" ούρα, που έκρυβε μέσα της.

Τα αναβολικά χρησιμοποιήθηκαν από τους Ανατολικούς για να φτιάξουν υπεραθλητές, που θα χάριζαν αίγλη και θα υπονοούσαν την ιδεολογική ανωτερότητα του συστήματός τους. Αθλητές σημαίες του σοσιαλισμού.

Η Δύση χρησιμοποίησε τα αναβολικά, για να φτιάξει υπεραθλητές, γρανάζια μιας αγοράς. Και συνεχίζει να το κάνει.

Η περίπτωση του Ιακώβου και των 11 ελλήνων αθλητών δεν πρέπει να παραξενεύει κανέναν. Το ερώτημα δεν είναι αν οι αθλητές παίρνουν αναβολικά, αλλά ποια θα πάρουν ώστε να μην ανιχνεύονται. Όταν κατέρευσε το ανατολικό μπλοκ, τα υπερφάρμακα ήρθαν και στην Ελλάδα. Αθλητές, φτωχά παιδιά, δέχθηκαν να ρισκάρουν τη μίζερη ζωή τους με αντάλλαγμα μια ζωή με χρήμα, αναγνώριση και εθνική υπόσταση. Άνθρωποι που δεν ήξεραν μια λέξη ελληνικά, ονομάστηκαν έλληνες, και εμείς ήμασταν εθνικά υπερήφανοι.

Δυστυχώς αυτοί που θεοποιήθηκαν, θα εισπράξουν τώρα τη χλεύη. Έτσι είναι το σύστημα. Ανθρωποφάγο και υποκριτικό. Μοιάζει με το σπαρτιατικό σύστημα, όπου επιτρεπόταν να κλέψεις, αλλά δεν έπρεπε να σε βρούν.

Το πρόβλημα δεν είναι η χρήση αναβολικών. Το πρόβλημα είναι πως στην καθημερινότητά μας αποδεχόμαστε το ντοπάρισμα. Πιτσιρικάδες στα σχολικά πρωταθλήματα, παίρνουν αναβολικά που τους δίνουν οι ίδιοι οι γονείς. Έχω ακούσει γυναίκες να ζητάνε από γιατρούς ένα μαγικό χάπι για να αδυνατίσουν και άντρες να εκλιπαρούν για ένα λιποδιαλύτη για να αποκτήσουν τους κοιλιακούς του Σάκη. Προσθέστε σε όλα αυτά "χάπια ευτυχίας", μη προβληματισμού, ανόητης χαράς...

Αυτή είναι η επικίνδυνη ντόπα. Η αποδοχή πως μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας τα πάντα, αρκεί να μην έχουν κόπο, ακόμη και τα επικίνδυνα, για να γίνουμε αυτό που ονειρευόμαστε. Αυτόματα.Το συμπέρασμα πως δεν φταίμε εμείς, αλλά η πραγματικότητα.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Φοβούνται οι προσευχές τις κραυγές του έρωτα

Κι αυτό γεννά την ταπεινότητά τους

Κερί ν ανάβεις στις εικόνες

Όσων σ αγάπησαν

Παλιά μανουάλια θηλυκών Αγίων

Μαρία, Παρθένα ,πολύ πριν σε γνωρίσω

Βάσω, αμαρτία που δεν θα βρεις την Κόλαση

Βάνα, που ακόμα ανασαίνεις στα σεντόνια μου

Τόνια,που τα διπλώνεις

Ιωάννα,ξαπλωμένη στα νι, νυν και αεί αλλά ποτέ

Αντιγόνη, με τα αντί ,της αγάπης

Και μια άλλη , αντί της αγάπης

Δι ευχών ο έρωτας πάντα

Περιμένει το θαύμα

Συλλέγοντας ονόματα

Δήμητρα, Γιώτα,Βασιλική...

ΛΑΒΕ... ΣΚΕΤΟ

Στις αρχές της δεκαετίας του 90, όταν διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία, η ελληνική διπλωματία, υπέγραψε χωρίς στρατηγική, χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς σχέδιο,την απόφαση. Το κράτος των Σκοπίων, αναζήτησε εναγωνίως μια ταυτότητα που να δικαιολογεί την ύπαρξή του. Προσδιορίστηκε, όπως ήταν πολύ φυσικό, από την επί 45 χρόνια ονομασία της περιοχής. Μακεδονία. Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Η ελληνική "εθνική" πολιτική στο θέμα αυτό, ήταν η ενεργοποίηση του εθνικισμού, στη βάση ενός συναισθηματισμού.Δεν εξηγήσαμε στη διεθνή σκηνή (φυσικό αφού είχαμε σκύψει και είχαμε προσκυνήσει τις επιταγές για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας)πως ως δύναμη στα Βαλκάνια δεν θα ανεχτούμε κινήσεις που ναρκοθετούν την μελλοντική ασφάλεια στην περιοχή. Επίσης δεν εξηγήσαμε στα Σκόπια, πως εμείς είμαστε ο μοναδικός εγγυητής της ύπαρξής τους, απέναντι σε μια εθνικιστική Σερβία, υποκινούμενη Αλβανία και καιροφυλακτούσα Βουλγαρία.
Ξεθάψαμε, Σάριζες, χλαμίδες, Μεγαλέξανδρους,γοργόνες και θάψαμε την συνέπεια στην διπλωματία και τη διορατικότητα στην πολιτική. Καλούσαμε τον κάτοικο του Τσιμπουκτού, να αποφανθεί ποιανού είναι ο Μεγαλέξανδρος. Της μάνας του και του πατέρα του. Σπρώξαμε ένα κρατίδιο που μας είχε ανάγκη, στον ανόητο εθνικισμό. Δείξαμε στις τηλεοράσεις μας, τις διαδηλώσεις της "σκοπιανής Χρυσής Αυγής" σαν να ήταν οι παίκτες του παιχνιδιού. Και σταδιακά τους κάναμε.
Σήμερα, που η υπόθεση εμφανίζεται και πάλι μπροστά μας (βλέπετε οι σημαίες και οι περικεφαλαίες δεν είχαν αποτέλεσμα), η κυβέρνηση χρησιμοποιεί και πάλι τον ανόητο εθνικισμό, ως μέσο πίεσης για τα τραπέζια των διαπραγματεύσεων.
Ο Παπαθεμελής ξεσκόνισε το σουγιά (σπαθί του πέφτει μεγάλο), ο Άνθιμος τα λάβαρα, ο Ψωμιάδης τη στολή της Ζήνας (είναι λίγο μπερδεμένος ιστορικά λόγο της έντονης σχέσης με την τηλεόραση) και πάμε. Πάμε όχι για λύση υπέρ μας, αλλά για να προκαλέσουμε τον Σκοπιανό ανόητο εθνικισμό,που εμείς θρέψαμε 15 χρόνια. (Μέχρι άγαλμα του Μεγαλέξανδρου έφτιαξαν, αυτό καταφέραμε)
Ακούσατε τον πρωθυπουργό να δηλώνει "η Ελλάδα θα σκεφθεί σοβαρά αν θα αναγνωρίσει το Κόσοβο;" ώστε να δώσουμε ένα μήνυμα σε αυτούς που θέλουν από εμάς την αναγνώριση του Κοσυφοπεδίου; Είδατε την υπουργό Εξωτερικών να καθιστά συνομιλητή την ρωσική διπλωματία; Ακούσατε κάποιον έλληνα αξιωματούχο να λέει την αλήθεια : "οι σκοπιανοί φίλοι μας ζουν σε μια περιοχή που γεωγραφικά λέγεται βέβαια Μακεδονία, αλλά ξέρουν πως η λύση γι αυτούς είναι μόνο η εξασφάλιση της ελληνικής συναίνεσης;"
Όχι βέβαια. Γιατί η ελληνική εξωτερική πολιτική, ευθυγραμμισμένη για μια ακόμη φορά (επικίνδυνα), με τις υπερατλαντικές επιταγές, και οι έλληνες "παίκτες" πολύ περισσότερο αναζητώντας το μελλοντικό προσωπικό χρίσμα,είναι εγκλωβισμένοι. Πρέπει να παίξουν μπάσκετ σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Να κολυμπήσουν στην άμμο.Να υπηρετήσουν το εθνικό συμφέρον συμψηφίζοντάς το με τις εντολές των εταίρων και το πολιτικό κόστος. Γι αυτό χρειάζονται τη βουή των εθνικιστικών αλαλαγμών. Για αντίβαρο στους ψιθύρους υποταγής στα τηλεφωνήματα του Μους και της Ράις. Τα Μολών Λαβέ, είναι η κάλυψη στο Λαβέ σκέτο...Του δικού τους, λαβέ. (Αν και το προτιμούν "Come and get them". You know...)

ΥΓ για τον πρωθυπουργό είχα πει αστειευόμενος πως η λύση είναι
αυτή.

Τώρα το λέω και σοβαρά

Η ΑΓΑΠΗ ΧΑΡΑΖΕΙ

Είναι Ρουμάνος. Έφυγε από την πατρίδα του πριν από 15 χρόνια.Μόλις είχε πέσει ο Τσαουσέσκου. Το Τείχος επίσης. Όλα γκρεμίζονταν γύρω του και ήταν ανάμεσα σε εκείνους, που έπρεπε να μάθουν να χτίζουν. Τη νέα ζωή, τις σχέσεις με τους άγνωστους ανθρώπους και αργότερα τα σπίτια μας. Ο Σαμουέλ έγινε οικοδόμος.
Εδώ και μέρες σοβατίζει τους τοίχους στην αυλή του σπιτιού μου. Μόλις τέλειωσε το πρώτο χέρι σοβά, αντί να χαράξει με ακαθόριστες γραμμές τον τοίχο,(για να πιάσει το επόμενο τελικό χέρι), έφτιαξε μια καρδιά και έγραψε "ΑΓΑΠΗ".
Και τα δυό θα χαθούν αύριο μέσα στον νέο σοβά. Εγώ θα ξέρω όμως (ο Σάμουελ μπορεί να το ξεχάσει), πως λίγο πιο δεξιά από την πόρτα με την καμάρα,υπάρχει χαραγμένη μια καρδιά.Ένα σύμβολο, μια ένδειξη, μια υπογραφή αγάπης.
Αν ο Σαμουέλ, ήταν μικρότερος σε ηλικία, ίσως να τολμούσε να γράψει και κάποια αρχικά με ένα + ανάμεσά τους. Σ+κάτι.Έρωτας+έρωτας.Άνθρωπος+άνθρωπος.
Όποιος αγαπά υπογράφει. Χαράζει τα μέσα του, την κάθε του μέρα,το γυμνό κορμί δίπλα του, τους τοίχους, με τα κοπίδια του έρωτα.Και ας τα σκεπάσει την επόμενη μέρα η καθημερινότητα,ο εγωισμός, ο σοβάς.

ΥΓ Παραθέτω την καρδιά του Σαμουέλ,απέναντι στις κακόγουστες καρδιές, δημιουργήματα του μάρκετινγκ και του χρήματος, καμιάς αγάπης, που έχουν κατακλύσει την Αθήνα.

Την αφιερώνω σε όλους αυτούς που ξέρουν πως ο έρωτας, η αγάπη, δεν είναι λούστρος για να γυαλίζει, αλλά χάραγμα.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Τις περισσότερες φορές δεν σ αλλάζουν οι αποφάσεις που παίρνεις.

Σ αλλάζουν οι αποφάσεις που εκστομίζεις.

Παλιά πρόσεχα τις λέξεις.

Τώρα μαθαίνω την γραμματική των αποφάσεών μου...

-----------------------------------------------------------------------------------

ΠΕΤΑΕΙ,ΠΕΤΑΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ;

Στην ουρά ελέγχου αποσκευών στο Χίθροου, μια κυρία με τα λίγα αγγλικά της και τα πολλά στρογγυλά, βαριά ρο της μητρικής ρώσικης γλώσσας της,ικετεύει τον υπάλληλο του αεροδρομίου, να μην της πάρει από τις αποσκευές μια κρέμα για τα αρθριτικά που υπερβαίνει τα 100 ml. Έτσι ορίζει ο κανονισμός ασφάλειας πτήσεων.
"Μάμα, μάμα..." επαναλαμβάνει συνεχώς προσπαθώντας να εξηγήσει αυτό που μπορεί να καταλάβει ο καθένας:ένα ακριβό ταξίδι στο Λονδίνο,τα μικροδώρα για όλους απ το υστέρημα και η ανεύρεση της θαυματουργής κρέμας που θα κάνει την μαμά να υποφέρει λιγότερο (ή τουλάχιστον έτσι να πιστεύει)
Ο υπάλληλος ακλόνητος πετά την κρέμα στο ειδικό δοχείο μαζί με τις ελπίδες για λίγη κατανόηση. Όσοι περιμένουμε στην ουρά ελέγχου, έχουμε βγάλει τα παπούτσια, (όπως πάλι ορίζει ο κανονοσμός ασφάλειας) για να μην χρειαστεί να κοιμάται η Βασίλισσα με τα δικά της από την ανησυχία τρομοκρατικής επίθεσης.
Στον διπλανό έλεγχο , δεν έχει ζητηθεί από όσους θα ταξιδέψουν,να βγάλουν τα παπούτσια τους. Επίσης δεν μας έχει ζητηθεί να βγάλουμε τα laptop από τις τσάντες μας.
Αντιθέτως στο Ελευθέριος Βενιζέλος, μας ζήτησαν να βγάλουμε τα κομπιούτερ , αλλά όχι τα παπούτσια. Άλλα μέτρα ασφάλειας αυτά. Παπουτσωμένα. Μας έκαναν όμως σωματικό έλεγχο, γιατί το μηχάνημα ελέγχου, για κάποιον περίεργο λόγο (που δεν ισχύει πάλι στο Λονδίνο)χτυπάει σε όλους. Είναι ρυθμισμένο φαίνεται να χτυπάει ακόμη και με τα σφραγίσματα των δοντιών.Ευαίσθητο. Βλέπετε έχουμε...ευαισθησίες ως λαός εμείς.
Και ενώ ισχύουν όλα αυτά (τα δικαιολογημένα θα πουν πολλοί) μέτρα ασφάλειας, στις ίδιες τις βρετανικές πτήσεις από την Αφρική και την Ασία, τα μηχανήματα ελέγχου στα αεροδρόμια είναι ανύπαρκτα. Διεφθαρμένοι υπάλληλοι, διεφθαρμένων κυβερνήσεων, ψαχουλεύουν τα πράγματα με βρώμικα χέρια, ρωτάνε για ηλεκτρονικές συσκευές που δεν ξέρουν ευελπιστώντας να τους τις χαρίσεις, και βολεύονται με κάποιο άρωμα που θα τους δώσεις για να γλυτώσεις όχι τον έλεγχο αλλά τη βρώμα πάνω από τα σώβρακα και τα ξυριστικά σου είδη.
Ο πλανήτης κινδυνεύει αλλά όχι από την τρομοκρατία. Από την υποκρισία τους. Από την προσπάθειά τους, να μας κάνουν όλους παιδιά του φόβου. Του αόριστου φόβου που συμπεριλαμβάνει τα πάντα, άρα πετυχαίνει ένα βασικό. Τη δυνατότητά τους να μας χειρίζονται. Τα μέτρα ασφάλειας δεν θέλουν να αποτρέψουν τους τρομοκράτες. Θέλουν να επιτρέψουν την χειραγώγηση. Αλλιώς θα ήταν τα ίδια παντού
Οι αεροπειρατίες δεν γίνονται ούτε με νυχοκόπτες,ούτε με μπατονέτες για τα αυτιά. Και την 11η Σεπτεμβρίου ,έγιναν με όπλα στην Αμερική. Τα ίδια που χρησιμοποιούνται για να σκοτώσουν παιδιά, άλλα παιδιά και δασκάλους.Γιατί τα όπλα κυκλοφορούν παντού στις ΗΠΑ, και το χρήμα μπορεί να αγοράσει τα πάντα. Και αυτό είναι απολύτως συμβατό με το αμερικανικό όνειρο και τις υπερατλαντικές αξίες.
Αφήστε λοιπόν τα περί "της ασφάλειάς μας", γιατί ήμασταν απολύτως ασφαλείς, πριν κάνετε την υφήλιο να απασφαλίσει την οργή της, απέναντί σας...

(Ευχαριστώ που μου προσέχατε το μαγαζάκι.Ανοίξαμε και σας περιμένουμε)

ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ

Να μου προσέχετε το μαγαζί. Επιστρέφω (ελπίζω) σύντομα (ξαναελπίζω)

ΖΗΤΩ ΤΟ ΞΑΝΘΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Μέρα λοιπόν που είναι ζήτω το Έθνος.
Αυτό το οποίο αφού μέθυσε με το αθάνατο κρασί του 21, δεν ξέρει πια τι κάνει.Το τιμημένο Έθνος των ελλήνων, που δεν πρόκειται ποτέ να αφήσει τη χώρα να την κάψουν άλλοι, να την εξαπατήσουν άλλοι, να την μολύνουν άλλοι,να την αφελληνίσουν άλλοι. (αυτό το τελευταίο επειδή είναι δύσκολο ζητήθηκε η συνδρομή της κυβέρνησης η οποία κατέβηκε στον εθνικό αγώνα με το ασφαλιστικό για να μην φάνε τα λεφτά της πατρίδος οι γέροι)
Ζήτω το αθάνατο γένος των ελλήνων. Αυτό που περνά τα φανάρια με κόκκινο (ένδειξη μη υποταγής στον κατακτητή που κυβερνά τη χώρα), μπαίνει μπροστά σου όταν περιμένεις να στρίψεις στα άλλα φανάρια (ένδειξη εξυπνάδας της φυλής),και προσπερνά από δεξιά (ο αιδνιδιασμός του αρματωλού)
Ζήτω το Έθνος των αρματωλών και των κλεφτών. Κυρίως των κλεφτών (της εφορίας, του ΙΚΑ, της Πολεοδομίας)
Τιμή σε αυτούς που είναι ταυτισμένοι με το Έθνος (κατασκευαστές της Εθνικής οδού, διευθυντές της Εθνικής τράπεζας, παίκτες της Εθνικής μπάσκετ αλλά κυρίως στελέχη της Εθνικής Ασφαλιστικής)
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει(παρά την φιλότιμη προσπάθεια που έχουν κάνει κοτσαμπάσηδες συνεργάτες των Τούρκων, κουκουλοφόροι συνεργάτες των Γερμανών και γιάπηδες τσιράκια των Αμερικανών).
Του έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει (μονό όμως ναι, Porche Cayen ή έστω Mercedes κάμπριο. Το ζυγό το Fiatακι για λόγους εθνικούς το παίρνει η φιλιππινέζα)
Της ελληνίδος ο τράχηλος,άντε να υπομείνει μισό κιλό μαλλί,πλατινέ,ανωτέρας ποιότητος ασορτί με το αμάξι του έλληνος (τέτοιο είχε και η Μπουμπουλίνα αλλά επειδή εικονίζεται με μαντήλα δεν είναι εμφανές. Μπορεί πάντως να σας το βεβαιώσει η Ντενίση-Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα)

Και για να τελειώνουμε με τα ζήτω και με την πλάκα.
Η ιστορία απέδειξε πως υπάρχουν πάντα δύο Έθνη. Του Λεωνίδα και του Εφιάλτη. Του Κολοκοτρώνη και των κοτσαμπάσηδων. Των ανταρτών και των κουκουλοφόρων. Των χουντικών και των αντιστασιακών. Του καπνεργάτη και του Καρέλια. Του ναυτικού και του εφοπλιστή. Του χρεωμένου στην τράπεζα και του τραπεζίτη. Του Ανθιμοψωμιαδοζουράρη και του Ελύτη. Άλλα συμφέροντα, άλλες επιλογές, άλλη πατρίδα. Όλοι με το Έθνος είμαστε λοιπόν. Γιατί άραγε κάποιοι αισθάνονται και την ανάγκη να φωνάζουν συνέχεια ζήτω;

Και η ΑΛΗΘΕΙΑ

Επειδή μπούχτισα μικρός να ακούω βλακείες και μυθεύματα ας δούμε την αλήθεια.
Πολλοί από τους δοξασμένους του 21 (κυρίως δημιούργημα του Μεταξά και το Παπαδόπουλου) είχαν δάφνες, μόνο για το στιφάδο τους.

Η Επανάσταση του 1821, ξεκίνησε τον Φεβρουάριο στο Ιάσιο της Ρουμανίας από τον Υψηλάντη

Η πρώτη μάχη στην Ελλάδα έγινε στις 16 Μαρτίου όταν ο Φιλικός Νικόλαος Σολιώτης χτύπησε τούρκους στο Αγρίδι.

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ουδεμία σχέση είχε με την επανάσταση. Αποκαλεί στα απομνημονεύματά του τους επαναστάτες "χυδαίους και απαίδευτους"

Η Εκκλησία (όχι κάποιοι κληρικοί όπως ο Παπαφλέσσας) επίσης δεν είχαν σχέση με την Επανάσταση. Ο Γρηγόριος Ε, στις 23 Μαρτίου 1821,πλήρης προνομίων από τους τούρκους αφόρισε τους Επαναστάτες για να αποτρέψει τον κόσμο να συμπορευθεί.

Το άναμμα της Επανάστασης έγινε όταν ο Παναγιώτης Καρατζάς, ένας τσαγκάρης Φιλικός, κατάφερε να ξεσηκώσει τον κόσμο και να ελευθερώσει την Πάτρα. Χρησιμοποίησε μάλιστα την βράκα του για λάβαρο. Τον σκότωσαν οι έλληνες κοτσαμπάσηδες τον Αύγουστο γιατί δεν μπορούσαν να ελέγξουν τα πλήθη.

Δεν υπήρξε καμία Αγία Λαύρα. Στις αρχές Μάρτη του 1821, οι κοτσαμπάσηδες και οι προεστοί, συναντήθηκαν στην Αγία Λαύρα για να συζητήσουν τι θα κάνουν με την πρόσκληση που τους είχε απευθύνει ο τοποτηρητής του Χουρσίτ Πασά, να τον συναντήσουν στην Τριπολιτσά, για να τον βοηθήσουν ενάντια στους επαναστάτες. Συμφώνησαν να μην πάνε να κατευθυνθούν στα χωριά τους και να πράξουν κατά συνείδηση. Κάποιοι τελικώς είχαν.

Η 25η Μαρτίου ήταν ουσιαστικά το όνειρο του Υψηλάντη για την Επανάσταση. Πίστευε πως ο συμβολισμός της μέρας θα συνέγειρε τους έλληνες. Επειδή όμως προδόθηκε στους τούρκους, αναγκάστηκε να ξεκινήσει πιο νωρίς στη Ρουμανία.

Ο μύθος της 25ης προέκυψε από τον ομώνυμο πίνακα του Βρυζάκη που ήταν έργο μεταγενέστερο και έδειχνε τον Παλαιών Πατρών να ευλογεί το λάβαρο. Η ζωγραφική την εποχή εκείνη είχε και ένα ρόλο επικοινωνιακό-προπαγανδιστικό. Κάτι αντίστοιχο έγινε με το κρυφό σχολειό

Ζήτω το Έθνος λοιπόν.Αυτό που έκανε όσα μας απέκρυψαν

(Για την ιστορική αλήθεια διαβάστε Γιάννη Κορδάτο. Για μια καλή ενημέρωση, ένεκα των ημερών επισκεφθείτε τον http://atheofovos.blogspot.com)

ΜΠΕΜΠΕΚΕΣ

Πρόκειται περί παρξηγήσεως. Η εκκλησία δεν αντιδρά στο "σύμφωνο συμβίωσης" για θρησκευτικούς,πολιτικούς, ιδεολογικούς λόγους.Οι Άγιοι Πατέρες, είναι ανοιχτόμυαλοι, και έχουν τα μάτια και τα αυτιά στραμμένα στην κοινωνία. Μοντέρνοι και θα έλεγα λίγο trendy.
Απόδειξη, πως όταν κλείνουν οι πόρτες της Ιεράς Συνόδου, αποκαλούνται με ψευδώνυμα, (Φρόσω, Σουλτάνα του Αιγαίου,Λουλούκα,Μπεμπέκα κλπ). Νομίζω πως είναι τα nickname τους, τα ψευδώνυμα τους στο διαδίκτυο. Μοντέρνοι άνθρωποι και όχι σκοταδιστές.
Ο λόγος λοιπόν που αντιδρούν στο να υπογράφεται ενώπιον ενός συμβολαιογράφου ένα σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων είναι οικονομικός και μόνο.
Αν θεσμοθετηθεί, η εκκλησία θα καταστραφεί οικονομικά, αφού σε κάθε μοναστήρι, εκτός από τον καντηλανάφτη, τον κηπουρό,τον μάγειρα, θα πρέπει να πληρώνει και έναν συμβολαιογράφο για τις εσωτερικές ανάγκες και μόνο.
Στο Άγιο Όρος δε,οι συμβολαιογράφοι μπορούν να πάρουν άνετα σύνταξη συντάσοντας συμβόλαια. Πολλά λεφτά.

Η ΚΑΤΑΡΙΝΑ ΣΤΟ...CITY ΜΟΥ

Το 1978 ήμουν στην εφηβεία. Άγρυπνη εφηβεία. Δεν ξαπόσταινε. Και έρωτες, και ανησυχίες, και αμφισβήτηση και πιο πολύ υποσχέσεις. Έδινα και έπαιρνα, με τη βεβαιότητα πως είχαν εκστομιστεί αποκλειστικά για να δικαιωθούν στο πρόσωπό μου.

Τα θυμάμαι καμιά φορά όταν βλέπω τον γιό μου, να θεωρεί πως μοναδικές δυσκολίες στη ζωή είναι ο υπερσυντέλικος και ο έρωτας. Δύσκολα και τα δύο, αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Γελάω και του το το λέω. Γελάει και αυτός και απλώς με λέει "γέρο".

Το 1978 λοιπόν κυκλοφόρησε το "Am Fenster", (Παράθυρο) των City, ενός ανατολικογερμανικού συγκροτήματος. Το κομμάτι με είχε ενθουσιάσει. Το άκουγα κάθε μέρα. Ο δίσκος είχε λιώσει. Ήταν το βιολί, η μελωδία, μα πιο πολύ ήταν το γεγονός πως ήταν ανατολικογερμανικό. Ένα συγκρότημα μιας σοσιαλιστικής χώρας, είχε κάνει ένα ροκ κομμάτι που ακουγόταν σε όλο τον κόσμο. Αυτό ήταν κατά τη γνώμη μου τότε πιο αποστομωτικό, από κάθε άλλο επειχείρημα υπέρ του σοσιαλισμού. Και βολικό. Μαζί με τη Δυναμό Δρέσδης, οι City, ήταν το βαρύ πυροβολικό της σχεδόν παιδικής επιχειρηματολογίας, υπέρ του σοσιαλισμού.

Κάποιες φορές υπέρ της μεγάλης ιδέας της επανάστασης συνηγορούσαν και οι επιτυχίες όλων των αθλητριών της παλιάς DDR αλλά πρακτικά υστερούσαν για δύο λόγους. Είχαν, γένια και μουστάκι από τα αναβολικά . Όχι οι επιτυχίες, οι αθλήτριες.

Ώσπου εμφανίστηκε η Καταρίνα Βιτ. Ανατολικογερμανίδα, παγοδρόμος, πανέμορφη και για κάποιο άγνωστο λόγο οικεία. Το κακό ήταν πως δεν ήμουν και εγώ γι αυτήν. Ποτέ βέβαια δεν ξέρεις (λες;) Την ερωτεύτηκα.Τώρα βέβαια που βλέπω τη φωτογραφία της στα 42,(και στα 42) δεν πρέπει να ήταν μόνο γι αυτό. Για πρώτη φορά (Θέ μου ας είναι και η τελευταία) ερωτεύτηκα μια γυναίκα από μακριά. Η οποία παρέμεινε μακριά. Πολύ μακριά.

Την Καταρίνα την είχα συνδιάσει με τους City. Θυμήθηκα το τραγούδι των City (την Καταρίνα τη θυμάμαι πάντα) ακούγοντας την ελληνική (πιο ποπ) διασκευή του από το ελληνικό γκρουπ NOMISMA.

ΥΓ Ευχαριστώ τον συνοδοιπόρο Allu Fun Marx (http://afmarx.wordpress.com/) για την πρώτη αγαπημένη εκτέλεση


Get your own playlist at snapdrive.net!

Α ΡΕ ΓΕΡΟ

Είμαι στο τραίνο. Απέναντί μου, είναι ένας γέρος. Χοντρό μπουφάν παρότι έχει ζέστη, γυαλιά που κατεβαίνουν σχεδόν ως την άκρη της μύτης. Μέσα από το κενό μεταξύ του σκελετού των γυαλιών και της μύτης του, στέλνει ματιές ανασηκώνοντας τα φρύδια. Κάθε φορά που κοιτά πάνω απ τα γυαλιά, σκύβει ελαφρά το κεφάλι σαν να κοιτά και να στοχεύει ταυτόχρονα. Ανασήκωμα φρυδιών, σκύψιμο, μορφασμός. Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι γέροι στην ελληνκή επαρχία. Η κόρη του ματιού τους παίζει συνέχεια σαν να κάνει αγωνιώδη προσπάθεια να διαλύσει το γεροντικό θόλωμα, την ομίχλη της ηλικίας. Κάτι σαν υαλοκαθαριστήρες βλέματος. Μόλις βρουν αυτό που θέλουν, το μάτι ηρεμεί, και το βλέμα απλώνεται. Αν στραφείς εκεί που κοιτάνε, είναι σίγουρο πως θα απολαύσεις μια όμορφη γυναίκα να περνά.

Μουρντάρηδες τους λένε στα χωριά, νταβραντισμένους. Κάθονται στα καφενεία και στα 70, τα 80 τους, γατζώνονται από κανένα όμορφο κώλο που περνά για να κρατηθούν στη ζωή. Εισπράττουν κάτι ξεχασμένα ΦΠΑ έρωτα, αλλά χωρίς αγοραστική δύναμη πια. Τέτοιος είναι ο δικός μου γέρος στο τραίνο. Έχει σκανάρει το βαγόνι και κάποια στιγμή έχει ησυχάσει. Γελώ γιατί είμαι σίγουρος γι αυτό που έχει βρει. Και ξαφνικά χτυπά το κινητό του.

-Ναι έλα ρε Γιώργο; Τι έγινε ρε, καλά και εγώ.

Ακολουθούν γύρω στα 30 δευτερόλεπτα συμβατικής συνομιλίας, ώσπου ο γέρος εκστομίζει την ατάκα:

"Τι έκανες ρε Γιώργο. Είσαι καλά. Ρε σ αυτόν βαλσαμωμένο πουλί του δίνεις και του φεύγει απ τα χέρια, και τον εμπιστεύτηκες εσύ;"

Έχω πέσει κάτω απ τα γέλια. Μέχρι να κλείσει ο γέρος το τηλέφωνο και να ξαναψάξει τον στόχο ,μια τριαντάρα με χρώμα νυχιών ίδιο με αυτό των χειλιών και των παπουτσιών της (πάει άραγε με το παπούτσι και ζητά κραγιόν ή ανάποδα;) έχω πεθάνει στα γέλια.

Θυμήθηκα το περιστατικό, σήμερα που διαβάζω το βιβλίο ενός γνωστού νεοέλληνα συγγραφέα, και έχω πνιγεί μέσα στην αγωνία του να φτιασιδώσει ένα λεκτικό σχήμα που να αποδίδει πετυχημένα και εντυπωσιακά την πραγματικότητα, αλλά αποδίδει μόνο την τρικυμία του μυαλού του. Να μπορούσαν όλοι αυτοί οι μουρντάρηδες, οι αμόρφωτοι σοφοί άνθρωποι, να γράψουν βιβλίο! "Βαλσαμωμένο πουλί του δίνεις και του φεύγει απ τα χέρια"Απλά και στακάτα. Δεν έχω ακούσει να αποδίδεται καλύτερα η ανικανότητα κάποιου με λέξεις. Λαική θυμοσοφία όχι περικοκλάδες.Απόσταγμα ζωής όχι Πρόζακ.

Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΥΦΛΩΝΕΙ

Είμαι πόρνος. Μόνο σας παρακαλώ Άγοι Πατέρες, μην το πείτε στη μάνα μου που πιστεύει πως μεγάλωσε έναν τίμιο και αξιοπρεπή άνθρωπο. Είχα πολλές σχέσεις εκτός θρησκευτικού γάμου, και για σας έχω κάνει πορνεία. Δεν θυμάμαι αλήθεια, κανένας να με πλήρωσε για τις σχέσεις που είχα στη ζωή μου, παρά μόνο με αγάπη.

Δεν πιστεύω πως υπάρχει άλλη ζωή, παράδεισος και κόλαση, αλλά αν υπάρχει εγώ θα είμαι στον παράδεισο. Γιατί την κόλαση την έχετε reserve εδώ και δυό χιλιάδες χρόνια.

Εσείς που ποντάρετε στην μεταφυσική αγωνία του αγνώστου, για να οικοδομήσετε έναν απειλητικό κόσμο, γεμάτο δαίμονες, ενοχές, τέρατα, τιμωρίες αλλά τίποτα καλό. Ακόμα και το καλό, αυτό που ονομάζετε καλό, προαπαιτεί εξευτελισμό, ταπείνωση, αίμα. Για να μην μιλήσουμε για υποκρισία. Αλήθεια Άγιοι Πατέρες ο Θεός γίνεται καλός μαζί μας , αν κάψουμε μερικά γραμμάρια παραφίνης και ένα φυτίλι;

Αφήστε τον Θεό στην άκρη. Στ όνομά του, στήσατε Ιερές Εξετάσεις, βυζαντινές ίντριγκες, αγχόνες και μια μεγάλη βιομηχανία που αλέθει φόβο και παράγει χρήμα.

Λέτε πως έχετε τόσες μεγάλες διαφορές με τις άλλες θρησκείες, για τις οποίες είσαστε έτοιμοι να πέσετε στην πυρά ή να ρίξετε τους άλλους (το δεύτερο το προτιμάτε είμαι βέβαιος).

Γιατί όμως μέσα στις τόσες διαφορές σας, είσαστε όμοιοι σε ό,τι διαιωνίζει την κυριαρχία σας; Εξασφαλίζετε την θρησκευτική σας πελατεία όταν οι άνθρωποι είναι βρέφη και ασυνείδητοι. Έτσι μεγαλώνουν θεωρώντας φύση τους την συγκεκριμένη θρησκεία. Δεν τολμούν να την αμφισβητήσουν γιατί έχετε περάσει στο υποσυνείδητό τους την τιμωρία που θα είναι το αποτέλεσμα της αμφισβήτισης. Δεσποτάδες, μουλάδες , ραβίνοι, εκπροσωπείτε το Θεό, αλλά η δύναμή σας πηγάζει αποκλειστικά από την χρήση της τιμωρίας ως απειλή, από την ύπαρξη του διοβόλου δηλαδή.

Λέτε πως ο Θεός δεν παρεμβαίνει στους ανθρώπους αλλά τους βάζετε να δίνουν περιουσίες και να κάνουν τάματα για να έχουν την εύνοιά του. Δεν ταυτίσατε ποτέ τον καλό άνθρωπο με τη γνώση, την αξιοπρέπεια, την προσφορά, την κοινωνική ανησυχία, αλλά με τον ταπεινωμένο, τον άβουλο τον θρησκόληπτο, τον σκοταδιστή.

Η πνευματικότητά σας δεν περιορίστηκε ποτέ στη λάμψη του φωτοστέφανου αλλά ένοιωθε άνετα με αυτή του χρυσού. Δεσποτάδες, μουλάδες, ραβίνοι. Οι διαφορές σας είναι στο εποικοδόμημα. Στη βάση έχετε χτίσει με τα ίδια υλικά.

Για να μιλήσουμε μόνο για τα γενικά, και να μην πάμε στα ειδικά. Στο τι είναι πορνεία και τι σχέση έχετε μαζί της. Και με την παιδεραστία,την παιδοφιλία, τις παρτούζες στα μοναστήρια,και τον εκμαυλισμό νέων ανθρώπων.

Εγώ ο πόρνος στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, πλήρωσα και πληρώθηκα με αγάπη. Μόνο. Νομίζω πως κάτι τέτοιο θέλει ο Θεός αν υπάρχει. Εσείς στις σχέσεις σας με το Θεό και με τους ανθρώπους;

Όπως έλεγε και ένας παπάς στο κατηχητικό, η μαλακία τυφλώνει. Τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν βλέπετε πέρα από τη μύτη σας.

ΥΓ Επειδή δεν τα πάτε και τόσο καλά με την Ιστορία, (δεν σας βολεύει και σας εκθέτει) ο θρησκευτικός γάμος ήταν το αποτέλεσμα της συναλλαγής ενός αυτοκράτορα του Βυζαντίου με τους δεσποτάδες. Τον επέκριναν για τις εξωσυζυγικές του σχέσεις, και αυτός για να τους κλείσει τα στόματα, τους έδωσε το δικαίωμα να ορίζουν τα των σχέσεων των ανθρώπων με θρησκευτικό τρόπο (και με το αζημίωτο τότε και πάντα). Μέχρι τότε ο γάμος ήταν μια πολιτική τελετή

Επίσης να σας θυμίσω, πως όταν ο αγαπητός στην Ιεραρχία Γεώργιος Παπαδόπουλος (ναι αυτός της Επαναστάσεως), με νόμο που διήρκησε μία νύχτα και μόνο γι αυτόν, χώρισε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε την γκόμενά του Δέσποινα, δεν ήταν πόρνος αλλά ευλογημένος από εσάς.

ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

'Ηρθε η ώρα να αποκαλύψω αυτό που προσπαθούν να εξηγήσουν, πολιτικοί, αναλυτές, δημοσκόποι, πολιτειολόγοι (αυτό το τελευταίο δεν ξέρω τι είναι αλλά τέτοιος λέει πως είναι ο Ζουράρις, άρα είναι κάτι πολύ σπουδαίο).
Πού οφείλεται η ραγδαία αύξηση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ.
Μου το εκμυστηρεύτηκε φίλη, άνθρωπος μεγάλης εμπιστοσύνης.
Η τελευταία δημοσκόπηση , έγινε την περίοδο της Αποκριάς. Ως γνωστόν την περίοδο εκείνη οι έλληνες λένε πως νηστεύουν (αλλά δεν το κάνουν) και πως δεν πίνουν (αλλά το κάνουν)
Οι δημοσκόποι λοιπόν που βρέθηκαν για παράδειγμα στη Θεσσαλία, συνάντησαν ανθρώπους που μόλις είχαν ξεκινήσει το γλέντι με τσίπουρα, (εις την Θεσσαλικήν τσίπρα) προσπαθώντας να εκμαιεύσουν την λεγόμενη πρόθεση ψήφου. Ιδού λοιπόν τι έγινε.

Νεαρή δημοσκόπος: Θα μου πείτε τι θα ψηφίσετε
Καρδιτσιώτης: Άστα αυτά ρε πιδίμ, κάτσε να πιείς ένα
Νεαρή δημοσκόπος: Δεν γίνεται, ευχαριστώ, πείτε μου αν θέλετε τι θα ψηφίσετε
Καρδιτσιώτης: Ω ρε κουλτσίδα είσι. Κάτσι ρε να πιείς ένα τσιπρου...
Νεαρή δημοσκόπος: Δεν πίνω, πρέπει να συμπληρώσω το ερωτηματολογιο. Θα μου πείτε τι ψηφίζετε
Καρδιτσιώτης: Ρε που μπλέξαμι. Τι ψηφίζουμι, δε βλεπς, τσιπρα ψηφίζουμι τσι κανένα λουκανκο
Αυτό ήταν. Η λέξη τσίπρα, ομόηχη του Τσίπρας, κατεγράφη ως πρόθεση ψήφου η οποία με τη σειρά της δημιούργησε το φαινόμενο Τσίπρα. Απλά πράγματα.
Τώρα αν θέλει ο Γιωργάκης να μάθει πόσοι είναι οι πραγματικοί ψήφοι του Τσίπρα, πρέπει να κάνει αναγωγή.
Τουτέστιν, να αφαιρέσει απ τις ψήφους που έχουν δηλωθεί ως ψήφοι Τσίπρα, τα τσίπρα που ήπιαν αυτές τις μέρες οι καρδιτσιώτες.

ΤΟΜΠΟ(ΜΠΟ)ΛΑ

Και έγινε αυτό που θα γινόταν. Μετά από έναν εκδοτικό πόλεμο, ο οποίος ανακάλυψε διάφορες προφάσεις για να εξελιχθεί, η εφημερίδα ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, πουλήθηκε. Η οικογένεια Μπόμπολα αγόρασε το 70%.

Ο Θέμος και ο Μάκης, αφού έκαναν την μεγάλη αντιπαράθεση ,όχι βέβαια με το σύστημα, μεταξύ τους,βγήκαν από την μπανιέρα για να πάνε στην τράπεζα να καταθέσουν το χρήμα (νόμιμα αυτή τη φορά).

Το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ υπήρξε μια εφημερίδα που ανέτρεψε προσωρινά τουλάχιστον τις εκδοτικές ισορροπίες. Την ώρα που ο Τύπος ήταν σε κρίση, (και οι εκδότες ακόμη περισσότερο), το ΘΕΜΑ έπιασε τα 200.000 φύλα με μια συνταγή εντελώς καινούρια. Ολίγον από γκόσιπ, "αποκάλυψη", στοχοποίηση ανθρώπων που μέχρι τότε ήταν εκτός βολής (Νατάσα),και τηλεοπτικά πρόσωπα. Καθιέρωσε το κουτσομπολιό που μπορούσε να αντέξει και ο πολιτικά προβληματισμένος.

Οι τρεις συνεκδότες του ΘΕΜΑΤΟΣ, δεν έπαιζαν με τα κόμματα. Έπαιζαν με τα δικά τους πρόσωπα μέσα στα κόμματα. Δημιούργησαν το δικό τους κύκλο και τους δικούς τους συσχετισμούς. Υπήρξαν πολιτικοί αλλά και επιχειρηματίες, που γονάτισαν από τις επιθέσεις της εφημερίδας. Όχι γιατί δεν είχαν την δύναμη να τις αντιμετωπίσουν, αλλά γιατί ήταν ανέτοιμοι. Μέχρι τότε ήταν στο απυρόβλητο.

Το ΘΕΜΑ έγινε ενοχλητικό, όχι βέβαια με καμία έννοια ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, αλλά με αυτή "των μη ορίων". Οι εκδότες του ήταν απρόβλεπτοι και μπορούσαν να χτυπήσουν προς κάθε κατεύθυνση. Είχαν εντελώς διαφορετική αντζέντα

Οι παραδοσιακοί εκδότες, δεν έχαναν μόνο φύλλα, αλλά και επιρροή. Το κέντρο ισχύος άρχισε να μετατοπίζεται. Δεν μπορούσαν ούτε καν να προστατέψουν τους δικούς τους ανθρώπους από τις επιθέσεις. Έπρεπε επίσης να μπουν σε μια κούρσα με μεγάλο κόστος, για να αντέξουν την πίεση του ΘΕΜΑΤΟΣ (προσφορές ,ακριβά DVD πρώτης προβολής, νέα ένθετα)

Η ευκαιρία να χτυπήσουν το ΘΕΜΑ δόθηκε όταν Θέμος και Μάκης, όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί, έχασαν το μέτρο και έκαναν άγαρμπες κινήσεις , που δεν θα έκαναν ποτέ οι παραδοσιακοί εκδότες.

Τα 5,5 εκατομμύρια του Θέμου,( πιθανή κρυφή χρηματοδότηση από άνθρωπο που ήθελε να μπει κρυφά στην εφημερίδα) και η διάδοση της είδησης προς την πλευρά Μάκη, ήταν αρκετά.

Εδώ και μήνες ήταν δεδομένο πως το ΘΕΜΑ θα είχε αργά ή γρήγορα θέμα.

Ο Σταύρος Ψυχάρης, μεγαλομέτοχος του ΒΗΜΑΤΟΣ, πίστευε πως θα κατάφερνε να αρπάξει το αντίπαλο ΘΕΜΑ. Οι σχέσεις του με το Μαξίμου, και οι κοινές δουλειές με κάποιους από τους ενοίκους του, τον έκανε να έχει κάθε λόγο για να θέλει την κατάρευση ή την αγορά του.

Τελικώς έγινε Τομπόμπολα. Τόμπολο με τη συμμετοχή Μπόμπολα. Οι τρεις σωματοφύλακες του ΘΕΜΑΤΟΣ πούλησαν στον Μπόμπολα ο οποίος είναι από τους λίγους που διαθέτουν ζεστό χρήμα.

Ο Μπόμπολας είναι από τους νταβαντζήδες που κατονομάστηκαν από τον πρωθυπουργό. Ο Μπόμπολας έκανε μετωπική επίθεση στον Καραμανλή και το Ρουσόπουλο, όταν ο δεύτερος αθέτησε όσα είχε υποσχεθεί και κατέβασε τον νόμο για τον βασικό μέτοχο, που χτυπούσε αποκλειστικά και μόνο την οικογένεια Μπόμπολα και τη συμμετοχή της στο MEGA.

(Την εποχή εκείνη η Μάρα Ζαχαρέα Ρουσοπούλου, είχε γίνει παρουσιάστρια του δελτίου του καναλιού του Μπόμπολα ως επικύρωση της καλής σχέσης. Ο κουμπάρος του Ρουσόπουλου και σύμβουλος του Μπόμπολα, Αντώνης Δελατόλας,είχε πείσει τον γηραιό εκδότη πως η τοποθέτηση της Μάρας ήταν η εγγύηση πως όλα θα πάνε καλά.

Η κυβέρνηση δεν έκανε όσα άφηνε να εννοηθούν ο Ρουσόπουλος προς την πλευρά Μπόμπολα, κατέβασε τον νόμο περί βασικού μετόχου, και ξεκίνησε ο πόλεμος. Και η αποπομπή Μάρας βεβαίως. Με αντίστοιχη συμφωνία η κυρία Ζαχαρέα πήγε αργότερα στον Άλφα. Σεμνά, ταπεινά και αξιοκρατικά )

Το θέμα πλέον είναι, πως η αγορά του ΘΕΜΑΤΟΣ, αλλάζει τους συσχετισμούς στον Τύπο. Ο Μπόμπολας εξακοντίζει τον Λαμπράκη, -ο οποίος έχει ήδη αρκετά προβλήματα- γίνεται ο ισχυρός στο MEGA και ξαναμοιράζει αν όχι την πίτα, την τράπουλα.

Ο Λαμπράκης θα αναζητήσει τις δικές του συμμαχίες για να αντέξει -μάλλον με την οικογένεια Αγγελοπούλου- και μοιραία θα πάμε προς μια νέα κατάσταση. Τα εκδοτικά συγκροτήματα που επί δεκαετίες χρησιμοποιούν τα Μέσα Ενημέρωσης που διαθέτουν ως μοχλό πίεσης για τις άλλες δραστηριότητές τους, γίνονται και αυτά κομμάτι της κρίσης.

Η διεθνής εμπειρία δίχνει πως η τάση είναι οι συγχωνεύσεις των συγκροτημάτων. Αλλά όπως και σε όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, και αυτό μάλλον θα γίνει στρεβλά. Και επώδυνα

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΤΑΛΙΚΗ

Ρίξτε μια ματιά για να γελάσετε.

http://tcc.itc.it/people/rocchi/fun/europe.html

Μπορείτε νοητά να αντικαταστήσετε την ιταλική σημαία στο βίντεο με την ελληνική ,για να γελάσετε περισσότερο ή για να βροντοφωνάξετε "η Μακεδονία είναι ελληνική και δεν θα μας την πάρουν οι άγριοι"

(Το βιντεάκι το δανείστηκα από το φίλο Λωτοφάγο http://lotofagus.blogspot.com)

Α...ΧΡΗΣΤΟΣ

Ο Καραμανλής δεν είναι Άχρηστος (από το α+ Χρήστος)

Τώρα που ο Χρήστος Ζαχόπουλος, συνήλθε τόσο , ώστε να μπορεί ακόμη και να καταθέσει στον ανακριτή, λέτε ο πρωθυπουργός μετά της συζύγου του, θα διαβεί την πόρτα του νοσοκομείου, για να δει τον παλιό φίλο;

Νομίζω πως ο κύριος Καραμανλής σαν φιλότιμος που είναι (με την έννοια του όρου όπως τον χρησιμοποιεί ο Ψωμιάδης) , και σαν φίλος (πάλι με την έννοια του όρου που χρησιμοποιεί ο Ψωμιάδης) ,θα φανεί γενναίος ( αυτό το λέει ο Παπαθεμελής). Δεν θα φανεί χάχακας (όπως το εννοεί ο Ζουράρις) , ούτε χαρτογιακάς (που θάλεγε και ο Καρατζαφέρης).

Θα κάνει την κίνηση σαν άντρας (τώρα αυτό... όπως το εννοεί ο καθένας)

Ουδέν σχόλιο (που λέει με πολλές έννοιες ο Ρουσόπουλος)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΦ ΥΨΗΛΟΥ

Κάποτε έλεγαν πως πολιτική, είναι η τέχνη να αλλάζεις τον κόσμο. Μέχρι που ο κόσμος άλλαξε μόνος του, και έμειναν μερικές χιλιάδες να ψάχνουν τέχνη.

Κάποιοι άλλοι είπαν πως πολιτική, είναι η τέχνη του εφικτού. Μέχρι που το ανέφικτο έγινε πραγματικότητα μέσα απ την πολιτική. Ένας ηλίθιος όπως ο Μπους κυβερνά τον κόσμο, ένας αναπάγγελτος όπως ο Καραμανλής θέλει να μας βγάλει στη σύνταξη αργότερα γιατί ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει πολύ , και ο Γιωργάκης διοικεί ένα κόμμα που θα θελε να διαλύσει.

Τελικά έχω την εντύπωση πως η πολιτική είναι χειρισμοί αφ υψηλού. Σαν αυτό που έκανε ο Ζαχόπουλος. Να πέφτεις απ τον τέταρτο όροφο δηλαδή, και να κοντεύουν να πεθάνουν ή να τρελαθούν όλοι οι άλλοι εκτός από σένα.

VETO

Κύριε πρωθυπουργέ.

Πρέπει να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και των ημερών.

Να δείξετε αποφασιστικότητα και να μην υπολογίσετε το κόστος.

Να κάνετε αυτό που ζητά όλη η χώρα αυτές τις μέρες.

Μην ακούτε τις σειρήνες που σας προτείνουν άλλα πράγματα.

Τώρα VETO

       ΟΥΖΟ VETO ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

(Καλά για μεζεδάκια δεν προτείνω, τα ξέρετε εσείς αυτά!)

Ο ΑΝΗΘΟΥΛΗΣ

Καταθέτοντας στη δίκη της 17 Νοέμβρη, για τον παλιό του φίλο Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, ο Κώστας Ζουράρις, είπε πως οι φίλοι του τον αποκαλούν Ανιθούλη.

Άλλοι διευκρίνισε το γράφουν με -η (Ανηθούλης) εννοώντας χωρίς ήθος, και άλλοι με -ι (Ανιθούλης) εννοώντας χωρίς ιθαγένεια.Οι φίλοι του προφανώς ξέρουν καλύτερα.

Οι υπόλοιποι απλώς υποθέτουμε. Πως κάποιος άνθρωπος που διετέλεσε στο ΚΚΕ εσωτερικού βρίζοντας το ΚΚΕ, μετά κατέβηκε υποψήφιος με το ΚΚΕ, στη συνέχεια με τη Ν.Δ, τον ΠΑΟΚ, τα φροντιστήρια ΟΡΟΣΗΜΟ, τον Χριστόδουλο, την Νεορθοδοξία το ΛΑΟΣ και με όποιον εν πάσι περιπτώσι του παρείχε ένα κάποιο χειροκρότημα, δεν είναι ανιθούλης αλλά μαιντανούλης.

Αλλά ο άνθρωπος ο οποίος βγαίνει στο βήμα ποντάροντας στο θυμικό, την αγραμματοσύνη και την οργή του κόσμου, για να πάρει το χειροκρότημα είναι άλλο πράγμα.

Ο "επιστήμονας" που εφευρίσκει τον διχασμό για να γίνει αυτονόητα ηγέτης της μιας πλευράς, που μιλάει για "την χαβούζα και το κράτος των Αθηνών" όταν εννοεί τη γραφειοκρατία, και την απάνθρωπη πολιτική που χτυπάει όλη τη χώρα και όχι τη Θεσσαλονίκη μόνο (τα υπηρετήσατε και τα δύο άλλωστε κύριε Ανηθούλη), λέγεται αλλιώς.

Ο "προοδευτικός" που ποντάρει στα πιο βάρβαρα ένστικτα , αυτά του αισχρού εθνικισμού, για να πάρει μια παράταση η ξεπεσμένη δημόσια εικόνα του, είναι άλλο πράγμα Ανηθούλη μου (εγώ επιμένω να το γράφω με -η όπως βλέπεις).

Είναι απλώς ένας φιλέλληνας.

Εκτός αν έχει άλλη άποψη ο γιατρός...

ΣΩΣΤΕ ΤΗ ΓΟΡΓΟΝΑ

Σήμερα οι έλληνες θα κάνουν ό,τι συνηθίζουν να κάνουν κάθε μέρα. Αλλά οι πολύ, μα πάρα πάρα πολύ έλληνες, θα πάνε στα συλλαλητήρια. Γιατί οι πολύ μα πάρα πάρα πολύ έλληνες, θέλουν να βροντοφωνάξουν πως η Μακεδονία είναι ελληνική, ο Μεγαλέξανδρος ήταν έλληνας (προφανώς από τους πολύ μα πάρα πάρα πολύ έλληνες), και ίσως πουν και καμιά καλή κουβέντα για την αδελφή του τη Γοργόνα που ευτυχώς δεν πρόλαβαν να μαγαρίσουν οι Σκοπιανοί ακόμα.

Στα συλλαλητήρια θα παραβρεθούν οι γνωστοί ,πολύ μα πάρα πάρα πολύ έλληνες.

Παναγιώτης Ψωμιάδης :η σχέση του με την Ιστορία του Μ Αλεξάνδρου είναι εμφανής για όσους έχουν δει αναπαραστάσεις του στρατηλάτη πάνω στον Βουκεφάλα. Φτυστός. Ο Βουκεφάλας

Άνθιμος: Ιεράρχης γενναίος και ειλικρινής και φιλαλήθης. Μια από τις μεγάλες του αλήθειες ήταν πως 25 ιεράρχες ήταν δικοί του και θα τον ψήφιζαν για αρχιεπίσκοπο. Μια άλλη είναι πως αι κομμουνισταί δεν είναι ελληνες

Ζουράρις: αυτός και αν είναι έλληνας, αφού έχει περάσει απ όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Η κατάληξη του ονόματός του δε, με το αρχαιοπρεπές -ις αντί για -ης παραπέμπει σε κάτι μεγάλο (Χατζηδάκις, Θεοδωράκις)

Καρατζαφέρης: πολύ μα πάρα πάρα πολύ έλληνας αναντάμ παπαντάμ όπως δηλώνει και το μισό τούρκικο (καρά) και το μισό αλβανικό (τζαφέρη) όνομά του.

Μετά τις διαδηλώσεις, οι πολύ μα πάρα πάρα πολύ έλληνες, θα πάνε να πάρουν τα παιδιά τους από τα φροντιστήρια, όπου μετέχουν της (δωρεάν) ελληνικής παιδείας, για να καταφέρει να μείνει η Μακεδονία ελληνική. Ρε γαμώτο

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Αν σας ενοχλεί αυτό το βλέμμα, είναι γιατί για μια ακόμη φορά κλείσατε τα μάτια. Πάνω από 100 νεκροί στη Γάζα. 19 παιδιά. Δεν είναι τα δικά σας ευτυχώς. Ακόμα.
Το Ισραήλ δεν θα απολογηθεί σε κανέναν για το έγκλημα. Θα συνεχίσει να εγκληματεί, μέχρι το έγκλημα να γίνει φύση μας. Και τότε θα είναι απόλυτα δικαιολογημένο. Και μεις θύματα.

(Για μια ακόμη φορά τα ελληνικά κανάλια δεν έδειξαν ούτε πλάνο. Βουτηγμένα στον επαρχιωτισμό τους και στην ανοησία τους. Οι τηλεστάρ επέστρεψαν στα σπίτια τους, αγκάλιασαν τα παιδιά τους, και αναλογίστηκαν τη δική τους μάχη. Αυτή στην οποία η λογική και η ενημέρωση αυτοκτονούν πέφτοντας απ τα τηλεπεράθυρα)

ΤΑ ΣΤΡΙΝΓΚ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ο Εθνικός Κλόουν χτύπησε πάλι. Ο Νομάρχης κατάφερε (χωρίς να πέσει αυτή τη φορά) να εμφανιστεί μπροστά στο Λαό του, έφφιπος. Ένας Μεγαλέξανδρος, ένας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προς το πιο ισπανικό. Πώς είπατε; Σάντσο Πάντσα; Όχι Ζορό. Μασκαράς όπως του ταιριάζει. Η μόνη ειλικρινής εμφάνιση.

Αυτή τη φορά, δεν μασκαρεύτηκε τον πατριώτη, γιατί έπρεπε να γλείψει τον Λαζόπουλο (μην πειράζεται τον Καραμανλή και το Λαζόπουλο είπε)

Ο εκλεκτός του λαού, που διοργανώνει εθνικές φιέστες για να πουλάει σημαίες ο αδελφός του, στις οποίες εκδηλώσεις το catering το αναλαμβάνει η εταιρεία της γυναίκας του και την επικοινωνιακή πολιτική δύο εταιρείες της ξαδέλφης του.

Απλά πράγματα. Ο υπερπατριωτισμός ήταν πάντα αγοραίος. Τζουκ Μποξ. Κέρμα και τραγούδι, επιταγή και κραυγή. Και ήταν πάντα και εκβιαστικός. Δώστε μου για να σταματήσω να λέω. Έτσι κύριε Νομάρχη; Έτσι δεν εξηγείται η δυνατότητά σας να την πέφτετε στον Καραμανλή; Γιατί το DVD, μπορεί να το εξαφανίσουν. Εσείς όμως είσαστε DVD ζωντανό. Έργα και ημέρες. Πού , πότε και με ποιόν... Τέλος